Gdybyśmy zapytali w Polsce pierwszego napotkanego przechodnia o jakiś bożonarodzeniowy przebój, to zdecydowana większość rzuci najwyżej czterema przykładami: znanymi dobrze przebojami Wham! i Mariah Carey oraz Let It Snow i Jingle Bells. A gdybyśmy mieli spytać o jakieś polskojęzyczne, to większości przychodzą do głowy tylko kolędy, dżingiel Coca-Coli, Ding Dong
Hey po 25 latach zawiesza działalność. Wiadomość ta huknęła na fanów kapeli Kasi Nosowskiej jak grom z jasnego nieba. Zespół, który przez ćwierć wieku zawsze był i istniał w świadomości słuchaczy, usuwa się w cień. Na szczęście, dali nam jeszcze ostatnią szansę na powiedzenie sobie „do zobaczenia” i pod szyldem
I ma to swoje dwie strony, a nawet więcej. Wpis ten został wywołany moją frustracją po kolejnej wizycie w poznańskim Szpitalu Zakaźnym, gdzie trafia coraz więcej zakażonych różnymi chorobami wenerycznymi, a także dzięki rozmowami z lekarzami w tymże szpitalu. Innymi słowy – ludzką nieodpowiedzialnością i niewiedzą. Bo mnie już szlag
