Właśnie na liczniku wybiło mi 22 lata życia na tym padole ziemskim. Niby to pełnym bólu, cierpienia i idiotów, ale też pełnym radości, śmiechu, fajnych przyjaciół (których chyba jeszcze tu mam), i oczywiście tony muzyki. I tak jakoś mnie naszło, aby te swoje 22 lata podsumować tą muzyką. Niby można
Najpierw słuchacie i twierdzicie że „beznadzieja, co to za szajs, już nigdy tego nie włączę!”, ale po jakimś czasie odpalacie ponownie i diametralnie zmieniacie zdanie. Ew. po paru miesiącach wolniejszego, mniej intensywnego obcowania z materiałem twierdzicie, że jednak nie był taki zły. Jak wiele razy mieliście takie uczucia o jakiejś
Podstawowa kwestia na początek. Jestem entuzjastą wszelakiego coverowania – byle dobrego. Najbardziej lubię, gdy artyści biorą na warsztat utwory z zupełnie innej szufladki muzycznej, np. Lady Sovereing rapująca Sex Pistols, Jamie Cullum przerabiający Rihannę na pianinie, Marilyn Manson mierzący się z Patti Smith albo 30 Seconds to Mars robiące Björk.
